Kabullenmek Üzerine

Mesafe koyduklarınız oluyordur hayatınızda. Neden böyle davrandığınızı çoğunlukla anlamıyor olabilirler. Eskiden uzun uzun anlatırken, zamanla anlatmak için çaba harcamayı bırakmışsınızdır. Herkesi olduğu gibi kabul edip, sadece istemediklerinizi uzak tutuyorsunuzdur yaşantınızdan.

Bazen siz değişirsiniz; fikirleriniz, düşünceleriniz… Siz de bir başkasının yaşamına uymuyorsunuzdur artık. Onların hayatından uzaklaşmayı bilir, ısrar etmezsiniz. Eskiden beri görüşüyor olmak, hep eskisi gibi kalacağınız anlamına gelmez çünkü. Bu ne sizi ne de karşınızdakileri kötü yapar; sadece insan yapar. Hepimizin hayatı bir şekilde ilerliyor. Bu ilerleyişe eşlik ederken bazen yollar ayrılır. İlla kötü olmak zorunda mıdır peki?

“Zamanında böyleydi, şimdi değişti, aramıyor” diyenler oluyordur çevrenizde. Elbette değişiyoruz, dönüşüyoruz, büyüyoruz. Sorumluluklarımız artıyor; her birimizin beklentisi değişiyor, yorgunlukları oluyor. Önemli olan, tüm bu süreç içinde her ayrılığın, her mesafenin illa birilerinin “kötüsü” olmak zorunda olmadığını görebilmektir.

Yeri gelir karşılaşırsınız, gülümsersiniz; hatta oturur bir kahve içersiniz. Yeri gelir yanından geçer gidersiniz, tek bir cümle etmeden. Tam o anda; içinde sizin karşınızdakine kattıklarınızı, onun size kattıklarını ve değişiminize etkisini anlarsanız, mesafenin gerekliliğini de o an anlarsınız.

İsimler değildir önemli olan; isimler değişir. Herkes kendi yaşam hikayesinde bir yolcudur. Hayatı başka bir pencereden görmeye başladığınızda; ne gidene üzülürsünüz ne de siz gittiğiniz için suçluluk hissedersiniz. Olması gereken oluyordur sadece; yaşam bir döngü.

Bu durum; sevgi ve vefa gibi duyguların önemli olmadığı anlamına gelmez elbette. Kastettiğim bu değil; onların yeri her zaman ayrı. Anlatmak istediğim; her ayrılığın, her mesafenin, her yol ayrımının ötesinde o “kendilik olma” halini bulabilmek.

Öfkesizce kabullenmek ve yola devam edebilmek…

Neticede insan olmak tam da böyle bir şey; ve kabullenmek, insanın kendine verebileceği en büyük özgürlük.

Türkan Beyaz 

Ağustos,2026